Als notaris heb je een veelzijdig beroep. Je bent op veel momenten betrokken bij het leven en werk van mensen.
De ene keer is het leuk. Cliënten kopen een huis, gaan samenwonen. Er komen kinderen, de testamenten worden opgemaakt of aangepast. Een bedrijf wordt omgezet in een besloten vennootschap.
De andere keer is het minder leuk. De relatie eindigt en er moeten een aantal zaken, waaronder een huis, worden verdeeld. De zaken gaan slecht en de aandelen moeten worden verkocht of het huis moet worden verkocht omdat de bank niet langer kan worden betaald.
Ook zijn notarissen vaak betrokken bij de afwikkeling van een overlijden. Als je een dierbare verliest is dat al heel vervelend maar meestal moet er ook nog een aantal formaliteiten worden afgehandeld.
Vaak is een verklaring van erfrecht nodig: een verklaring van de notaris waarin hij verklaart dat iemand is overleden, of er een testament is of juist niet, of er kinderen zijn en wie er als erfgenamen optreden. Banken vragen vaak om een verklaring van erfrecht om de tenaamstelling van de bankrekening te kunnen wijzigen. Ook kan je de verklaring van erfrecht inschrijven in het kadaster om onroerend goed op de naam van de erfgenamen te zetten.
Om een verklaring van erfrecht te maken zijn een aantal documenten nodig: een akte van overlijden, het afschrift van het laatste testament, het trouwboekje (indien van toepassing) en legitimatie van de vermoedelijke erfgenamen. De notaris controleert alle gegevens via de burgerlijke stand (huwelijk/gescheiden, aantal kinderen), het centraal testamentenregister (is het aangeleverde afschrift inderdaad het laatste testament?) en het huwelijksgoederenregister (zijn er huwelijkse voorwaarden opgemaakt?). De erfgenamen dienen ook nog een verklaring van aanvaarding te ondertekenen dan wel te laten weten dat ze de erfenis niet aanvaarden (er zijn bijvoorbeeld veel schulden) of deze zodanig aanvaarden (beneficiair) dat ze niet opdraaien voor de schulden.
In veruit de meeste gevallen komen er geen bijzonderheden naar boven. De erflater heeft niet meer kinderen dan vermeld in het trouwboekje en het afschrift van het meegebrachte testament is inderdaad het laatste testament.
Ik schreef zojuist “In veruit de meeste gevallen…”, er zijn dus weleens verrassingen. Onlangs was het weer eens zover. Een cliënt komt op kantoor voor een verklaring van erfrecht en er is volgens cliënt een testament gemaakt maar al wel heel lang geleden. Nadere controle bij het centraal testamentenregister levert een testament op uit de jaren ’80 van de vorige eeuw waarin de cliënt tot enige erfgenaam wordt benoemd. “Nou en?” hoor ik u denken daar is toch niks mis mee! Nee dat is zo, maar de overledene is in de tussentijd gehuwd en heeft kinderen. Door het bestaande testament zijn die per saldo onterft en gaat alles naar de langstlevende echtgenoot en als die overlijdt erven de kinderen alles. En dat is goed en de kinderen krijgen uiteindelijk alles maar de Belastingdienst vindt het ook leuk. De kinderen krijgen in één keer veel en daar profiteert de Belastingdienst van: ze halen meer erfbelasting binnen.
Moraal: Kijk je testament regelmatig na, is het nog goed of moet het worden bijgesteld. Heb je vragen neem dan gerust contact op met mijn kantoor, we staan je graag te woord.